Palyaço söyledi, Ben yazdım . . .

'Sanal Cafe' forumunda -Asijulieт. tarafından 13 Mayıs 2011 tarihinde açılan konu

  1. -Asijulieт.

    -Asijulieт. tozlu plaklar döner, aklımın caddelerinde.

    Katılım:
    2 Mayıs 2011
    Mesaj:
    23,541
    Ödül Puanları:
    36
    Meslek:
    Öğrenci.
    Şehir:
    .
    Kaç kişiyi öldürdüm düşlerimde
    kaç kilo çekerdi yalnızlık
    kaç kere ezildim altında
    yaz yağmurlarının

    belki de palyaçolar ağlardı pazartesi sabahları
    her sirk geldiğinde ağlamaklı olurduk
    hep ağlamaklı olurduk gülünecek halimize

    kim sevmezdi çiçekleri filan
    “ben sevmezdim” dedim[​IMG] “yalan” dedi

    bunu palyaço söyledi[​IMG]
    palyaço söyledi ben yazdım
    yazdım[​IMG] yazmasam ağlayacaktım

    Türkiye’de malesef palyaço kavramı hiç bir zaman öğrenilememiş[​IMG] bazı kesimler tarafından insanlarda farklı bir izlenim bıraktırılmıştır. bu nedenle çoğu ergen için alay konusu[​IMG] çocuklara ise komik olduğu kadar korkunç kılınmışlardır. Stephen King’e ait “o isimli kitap palyaçoların eğlendiren veya güldüren insanlar yerine korkunç birer yaratık oldukları anlatılıp “İt” isimli sinema filmine uyarlanmıştır.
    Nobel ödüllü alman yazar Henrich Böll`ün bir romanı var: bir palyaçonun hayatını anlatan romanın kahramanı[​IMG] ailesine palyaço olmak istediğini söylediğinde neden daha saygın bir mesleği tercih etmediği` sorusuyla karşılaşır. Palyaço üzerindeki ilenç[​IMG] aslında yeni değil. Bize gerçek yüzümüzü gösteren palyaçolar[​IMG] istenmeyen adam ilan edilip[​IMG] çoğu zaman dışlanmışlardır. romanındaki kahramanın en yakın çevresinden gördüğü bu tepki de aslında bu türden bir anlayışın yansımasıdır.
    Aslında gülen yüzü ile alıştığımız palyaçoların hüznüyle yüzleşmek korkutur belkide insanı. Palyaço hüznünün çıkış noktası.. Osmanlı sarayında[​IMG] padişaha doğruyu söyleyen tek kişi olmaları gülüncün bağışlatıcılığına sığınıp[​IMG] en çıplak gerçekleri haykırmalarıdır. doğrular her yerde söylenmez gerçeğinin nasibini hayatları ile ödedikleri içindir hüzünleri daha çok.
    Çocukluğumun palyançoları.. şimdilerin ise palyaçoları beni hiç bir zaman güldüremedikleri gibi[​IMG] benim için alay konusu olmamışlardır. en soytarısının maskesi altında bile yağmur yapışmış gözlerinden çiçekler açtıran insanlar arıyorum. böyle düşünüyor olmamın en büyük sebebide belkide bu olmalı.. sözü tekrar Turgut Uyar’a bırakıyorum.
    kim sevmezdi ki kuş ötüşlerini filan
    “ben sevmezdim” dedim[​IMG] “yalan”
    dedi
    bunu palyaço söyledi
    palyaço söyledi[​IMG] ben yazdım
    yazmasam[​IMG] alçak olacaktım
    hem ben roman da yazdım biraz

    bazen diyorum ki[​IMG] palyaço[​IMG]
    sen olmasan ben ne yaparım
    alçakça eksilirim belki biraz
    her yağmur yağışında yerindi dibine girerim
    hiçbir kadının kasıklarını öpemem belki
    ya da unuturum sonradan öğrendiklerimi

    -
    Bir gün palyaçoluk yapan bir baba ayna karşısına geçer ve dayanamaz ağlamaya başlar. bunu gören küçük çocuğu dayanamaz babası ile ağlamaya başlar. ağlamasını bitiren baba görür ki[​IMG] çocuk halen ağlıyordur.. Çocuğa sorar aynaya bakan benim[​IMG] sen neden ağlıyorsun? çocuk cevaplar : çünkü ben senin yüzünü her gün görüyorum.
     

Bu Sayfayı Paylaş